İstanbul, Doğu Roma, Bizans ve Osmanlı İmparatorluğu dönemlerinde “başkent” olmanın avantajları nedeniyle tarihsel olarak hep özel bir yere sahip oldu. Şüphesiz İstanbul’un giderek her şeyi yutan bir kara deliğe dönüşmesinde coğrafi avantajlarının etkisini özellikle belirtmek gerekir. Haliç gibi doğal bir limana sahip olması yanında, Asya ve Avrupa’yı birbirine bağlayan coğrafi yapısı kentin gelişmesinde büyük bir itki oluşturdu.

Ancak modern zamanlarda İstanbul’un bir kutba dönüşmesinin miladı 1950’li yıllarda başlar. İstanbul, 1950’li yıllardan itibaren çevresinde yer alan kentleri de etkilemeye başladı ve Marmara Bölgesi zamanla ekonominin neredeyse yarısını temsil eden bir güce ulaştı. İstanbul’un Türkiye ekonomisi içerisindeki ağırlığı 1980’li yıllardan itibaren uygulamaya konan ihracata dayalı büyüme modeli altında daha da arttı. Bu dönemde sanayi tesisleri İstanbul-Kocaeli aksında yoğunlaşmaya devam etti. Sanayinin bu aksta yoğunlaşması arsa maliyetlerinin artmasına, alt-yapının yetersiz kalmasına ve giderek ağırlaşan çevre sorunlarına neden oldu.

Bayram Ali Eşiyok bu kitabında İstanbul’un sağlıksız gelişmesi ile Anadolu’unun kalkınması arasındaki bağlantıyı ortaya koyuyor. Yarılmanın eşiğinde kimliğini ve bütünlüğünü kaybetme riskiyle karşı karşıya olan İstanbul nasıl kurtulacak? İşte iktisat perspektifinde, İstanbul’un kurtuluş reçetesi.